Porozmawiajmy.

Ostatnio robię się zła, gdy tylko otwierasz usta.

Brakuje mi, widzisz, brakuje mi coraz częściej takiego scenariusza, w którym ja bym mówiła, a ty byś mnie słuchał.

Brakuje mi słów nieprzypadkowych, zdań niewymuszonych, rozmów bez przemów i dłoni drżących i intencji czystych i nieliczenia czasu, może jeszcze kilku rzeczy, o których mało kto pamięta. Chciałabym znów rozmawiać tak, jakby mi zależało. Chciałabym pobyć smutna, bo koniec, bo muszę się zbierać, niekoniecznie dlatego, że wokół słowa, wokół hałas, i tylko ja nie mam ani siły, ani ochoty mówić, bo znowu i ciągle czuję się jakby samotna.

Chciałabym odkrywać w Tobie strony istotne, chciałabym móc nie pleść bzdur w kółko i w kółko, mówić o ludziach w kontekście człowieczeństwa, mówić o zdarzeniach niewypranych z emocji, opowiedzieć ci, czasem, być może, o tym co mną od środka targa. A my tylko, tak mi się zdaje, my tylko wypowiadamy znane sobie słowa w wyuczonym porządku, otwieramy usta, trochę, bo nudno, trochę ze strachu, trochę dla przyzwoitości, a potem do widzenia i nic mi nie zostaje. Męczy mnie to zupełnie. Męczy mnie mnie ten szum i ten harmider, męczy, że wszyscy gadają i że nikt nie ma nic do powiedzenia. Chciałabym czasem zająć się czymś, co nie ukradłoby nam czasu. Czymś z uczuciem, bo ja, widzisz, miewam uczucia i śmiem podejrzewać, że Ty również. Chciałabym, nie opadać z sił za każdym razem od udawania, że to wszystko po nic.

Rozmawiajmy.
Rozmawiajmy póki jeszcze potrafimy mówić pełnymi zdaniami.

***

Miałam rozstać się z tym miejscem szybko i definitywnie, ale zdaje się, że chyba przetrwaliśmy.

Reklamy

5 thoughts on “Porozmawiajmy.

  1. Kasia

    Wreszcie nowe posty ❤ Zaglądałam tu przez jakiś czas i nie było ni nowego, fajnie, że wróciłaś.

    Ja ostatnio zauważam, że ludzie już nie potrafią ze sobą rozmawiać. Coraz częściej świadomie z tego rezygnują i wybierają formy mniej bezpośrednie. Ludzie boją się rozmawiać?

    Polubienie

  2. blackfollow

    Skojarzył mi się ten tekst z takim cytatem z Łysiaka: Znaleźć człowieka, z którym można porozmawiać nie wysłuchując banałów, konowałów, idiotyzmów cwaniackich, łgarstw, fałszywych zapewnień, tanich sprośności lub specjalistycznych bełkotów „fachowca”, dla którego branżowe wykształcenie plus umiejętność trzymania widelca jest całą jego kulturą, kogoś bez płaskostopia mózgowego i bez lizusowskiej mentalności- to znaleźć skarb.

    Pasuje.

    Polubienie

  3. MonotematycznaOna

    ” Wszyscy gadają i nikt nie ma nic do powiedzenia.” – Takie to prawdziwe choć smutne. Czasem gadamy za dużo, bo może boimy się szczerych i sensowych rozmów. A puste słowa sprawiają, że nie ma tej głuchej ciszy, która wszystkich uwiera jak kamień w bucie. Jeszcze jedno z tego tekstu spodobało mi się wyjątkowo bardzo: mówić o zdarzeniach niewypranych z emocji. Piękne ♥

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s